|
เติ้งลี่จวิน-ราชินีเพลงจีนในดวงใจตลอดกาล (1)
ผมมั่นใจว่าท่านผู้อ่านที่กำลังอ่านคอลัมน์นี้อยู่คงไม่มีใครไม่รู้จักเติ้งลี่จวิน邓丽君 อย่างน้อย
ก็คงรู้จักเพลงของเขาไม่เพลงใดก็เพลงหนึ่ง ซึ่งมีทั้งที่ร้องโดยเจ้าตัวเอง จากนักร้องท่านอื่น
หรือแม้กระทั่งนักร้องไทยอย่างคุณดาวใจ ไพจิตร ที่ครั้งหนึ่งเคยนำเอาทำนองมาใส่เนื้อร้อง
ไทย
สำหรับตัวผู้เขียนเอง เนื่องจากใช้ชีวิตในแวดวงของคนจีนตั้งแต่เด็ก เลยบอกได้ว่ารู้จักตั้งแต่
ตอนเด็ก ๆ รวมทั้งร้องเพลงซึ่งเป็นเพลงโปรดอยู่หลายเพลง และที่ทำให้รู้จักเติ้งลี่จวินมากขึ้น
ก็มาจากภาพยนตร์ที่สร้างในฮ่องกงปี 1970 เรื่อง “เกอหมีเสียวเจ่” 歌迷小姐 หรือสาวน้อย
ผู้ลุ่มหลงเสียงเพลง สำหรับชื่อภาษาไทยผู้เขียนแปลเอง ไม่ใช่ชื่อเรื่องของภาพยนตร์ซึ่งต้อง
สารภาพตามตรงว่า สมัยนั้นไม่เคยสนใจเลยไม่ว่าชื่อภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษ ภาพยนตร์
เรื่องเกอหมีเสียวเจ่เป็นการนำเอาชีวิตของเติ้งลี่จวินสมัยก่อนเข้าสู่วงการ และความมุมานะ
อย่างหนักเพื่อให้ประสบความสำเร็จในการเป็นนักร้องให้ได้ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สอง
ที่เธอแสดง สำหรับเรื่องแรกเธอแสดงมื่ออายุ 16 เรื่อง เซ่เซ่โจ่งจิงหลี่ 谢谢总经理 หรือ
ขอบคุณท่านผู้จัดการใหญ่
 บทความนี้เขียนขึ้นมา เพื่อรำลึกถึงการจากไปของ
เติ้งลี่จวินครบรอบ 10 ปี (เธอเสียชีวิตเมื่อวันที่ 8
พฤษภาคม 1995) โดยจะขอกล่าวถึงเติ้งลี่จวินใน
ช่วงต่าง ๆ ของชีวิตตั้งแต่ปฐมวัยและบางแง่มุมเมื่อ
เธอยังมีชีวิตอยู่ในตอนที่หนึ่ง และจะต่อด้วยตอนที
่สองเกี่ยวกับนักร้องตัวแทน หรือเสียงเหมือนเติ้งลี
่จวิน
เธอเป็นบุตรสาวคนเดียว และเป็นลูกคนที่สี่ของ
คุณพ่อเติ้งเฉี่วน邓枢 ผู้ซึ่งเกิดในมลฑลเหอเป่ย
河北 และเป็นทหารฝ่ายกั๊วหมิงต่าง 国民党
(ก๊กมิ่งตั๋ง)ของเจียงไคเชค เมื่อฝ่ายกั๋วหมิงต่างพ่าย
แพ้แก่ฝ่ายคอมมิวนิสต์ คุณพ่อเติ้งก็อพยพพร้อม
กับพลพรรคของเจียงไคเชคไปเกาะไต้หวัน และ
หนูน้อยเติ้งลี่จวินถือกำหนดที่ไต้หวัน เมื่อ วันที่ 29
เดือนมกราคม 1953
หนูเติ้งวัยแบเบาะ
 เนื่องจากคุณพ่อเติ้งเป็นทหาร จึงต้องย้ายราชการ
ไปตามที่ต่าง ๆ ตามแต่จะได้รับมอบหมายและชีวิต
ในวัยเด็กของหนูเติ้งก็ไม่ได้สุขสบายเนื่องจากฐานะ
ทางครอบครัวจัดว่าค่อนข้างยากจน เศรษฐกิจไต้-
หวันในสมัยนั้นยังไม่มั่งคั่งดังปัจจุบัน การกินอยู่จึง
ต้องเพิ่งพาองค์กรกุศลบางส่วน ทางครอบครัวเติ้ง
เองก็เช่นกัน การนับถือศาสนาคริสต์ก็เป็นหนทาง
หนึ่ง ที่จะได้รับความช่วยเหลือจากหน่วยงานของ
คริสต์ศาสนาซึ่งกำลังต้องการเผยแพร่ในไต้หวัน แต่
หลังจากที่เติ้งลี่จวินเป็นนักร้องสุดฮ็อต และใช้ชีวิต
ในต่างประเทศ เธอถึงเปลี่ยนมานับถือศาสนาพุทธ
ตามความเชื่อดั้งเดิมแทน
ชื่อจริงของเติ้งลี่จวินคือ เติ้งลี่หยุน 邓丽筠 หรือ
ไผ่งาม แต่เนื่องจากเพิ่อน ๆ ชอบเรียกลี่จวินมากกว่า
ลี่หยุน เมื่อเข้าสู่วงการแล้วเลยตัดสินใจใช้ชื่อว่า
ลี่จวินซึ่งแปลว่าคนสวย หรือสาวสวย ซึงก็คงเหมาะ
กับความเป็นผู้หญิงของเธอมากกว่า หนูเติ้งฉายแวว
ความสามารถด้านการร้องเพลง และแสดง ตั้งแต่
เด็ก ๆ แล้ว ในยุคหวางเหมยเดี้ยว 黄梅调 กำลัง
ฮ๊อตฮิตอันเนื่องจากภาพยนตร์เรื่องเหลียงซานป๋อ
หยวี่จู้ยิงถาย 梁山伯与祝英台 (The Butterfly
Lovers) ของผู้กำกับฮ่องกงหลี่ฮั่นเสียง 李汉祥
ทำให้ชาวไต้หวันคลั่งไคล้กันทั้งเกาะ และมีการจัด
ประกวดการร้องหวางเหมยเดี้ยวโดยสถานีโทรทัศน์
จงหัว หนูเติ้งได้รับชนะเลิศจากการประกวดในครั้งนี้ซึ่งขณะนั้นมีอายุเพียง 10 ขวบ
 หลังจากนั้นมีการประกวดและชนะเลิศในรายการต่าง ๆ และ
ที่สำคัญคือ ในปี 1966 หรืออายุ 13 ขวบ ได้รับชนะเลิศม้า
ทองคำจากการประกวดร้องเพลงในเพลงไฉ่หงหลิง ในปีถัด-
มาก็ได้ออกแผ่นเสียงแผ่นแรกในชีวิต และเป็นการก้าวเข้าสู่
อาชีพนักร้องอย่างเต็มตัว
การก้าวเข้าสู่นักร้องอาชีพของเติ้งลี่จวินนั้น เธอมีแฟนเพลง
กระจายอยู่ทั่วโลกที่มีคนจีนอาศัยอยู่ ไม่เว้นแม้กระทั่งญี่ปุ่น
สำหรับการไปสร้างชื่อเสียงในประเทศญี่ปุ่นนั้น คงต้องเข้าใจ
พื้นฐานของชาวไต้หวันอย่างหนึ่ง เนื่องจากเกาะไต้หวันเคย
ถูกยึดครองโดยญี่ปุ่นสมัยสงครามโลก ชาวไต้หวันจึงมีวิถีชี-
วิตหลาย ๆ อย่างกระเดียดไปทางญี่ปุ่น อย่างวัฒนธรรมการ
ดื่มชาเขียวก็มาจากญี่ปุ่น และได้นำเข้าบ้านเราโดยบริษัทไต
้หวันหลายปีก่อน ๆ ที่จ้าวตลาดอย่างโออิชิจะเกิดเสียอีก (จริง
จริง คุณตันแห่งโออิชิเองสัญชาติเดิมก็เป็นชาวไต้หวัน) แต่
ไม่ประสบความสำเร็จเนื่องจากรสชาดไม่ถูกปากคนไทย ชาว
ไต้หวันจำนวนไม่น้อย เมื่อจะโกอินเตอร์จะมองไปทางตะวัน
ออก(ญี่ปุ่น)ก่อน ซึ่งตรงข้ามกับคนไทยจะมองไปตะวันตก
(ฝรั่ง)เสียมากกว่า ปี 1973 ได้เซ็นสัญญากับโพลิดอร์ ประ
เทศญี่ปุ่นแต่ยังไม่ได้ขึ้นถึงจุดสูงสุดในญี่ปุ่น แต่กลับมาถึงจุด
สูงสุดเมื่อหลังจากที่ได้ไปตระเวนแสดงในอเมริกาและแคนนาดาในปี 1984 โดยยอดขาย
แผ่นเสียงของเติ้งลี่จวิน สามารถทำลายสติถิยอดขายสูงสุดของญี่ปุ่น และได้รับรางวัลสารพัด
ยอดเยี่ยม ทั้งแผ่นเสียงยอดขายยอดเยี่ยม เพลงยอดนิยมสูงสุด นักร้องยอดเยี่ยม เป็นต้น
ในปี 1985 เพลง ”อ้ายหริน” 爱人 หรือ “ที่รัก-Lover” ได้รับความนิยมสูงสุด 14 สัปดาห์
ติดต่อกัน
|
