|
เสียงสวรรค์แห่งสี่สาวงามอมตะ(3)
天香国色-中国古代四大美人
หวางจาวจวิน 王昭君-ผู้สร้างสันติภาพในตงง้วน
(Zhao Jun to Xiongnu)-แทรคที่ 3
ย้อนยุคกลับไปก่อนคริสตกาล 92-49 ปี ซึ่งตรงกับยุคของซีฮั่น 西汉
(ฮั่นตะวันตก)สมัยอั่นเสวียนตี้ 漢宣帝 ขึ้นครองราชย์อันเป็นยุคที่บ้าน
เมืองวุ่นวาย ประชาชนอดอยากข้นแค้น ฮั่นเสวียนตี้เองเนื่องจากมาจาก
สามัญชนเดิม จึงเข้าใจถึงความทุกข์ยากของประชาชนพระองค์ จึงให้
ความเอาใจใสในการแก้ปัญหาดังกล่าว โดยส่งขุนนางที่ไว้วางใจได้ลงไป
ดูแล และขจัดขุนนางที่ฉ้อราษฎร์บังหลวง
นอกจากปัญหาภายในแล้ว ปัญหาภายนอกที่ต้องรบพุ่งกับพวกชนเผ่าเร่-
ร่อน“ซงนู๋” 匈奴:ซึ่งรบพุ่งกันอยู่นานจนกำลังของพวกซงนู๋เริ่มอ่อนกำลัง
และพ่ายแพ้ในบางจุด ทางซงนู๋จึงขอเจรจาสงบศึกและขอผูกมิตรกับฮั่น
ซึ่งฮั่นสุนตี้ก็ตอบรับด้วยดี พระองค์ได้เสด็จออกถึงชานเมืองฉางอันไป
ต้อนรับผู้นำซงนู๋ และจัดพิธีต้อนรับอย่างสมเกียรติ หลังจากผู้นำซงนู๋พัก
อยู่ที่ฉางอันหนึ่งเดือนถึงกลับ พระองค์ก็ได้ให้ทหารเอกสองนายส่งกลับ
พร้อมกับได้มอบเสบียงจำนวนมากไปด้วย เนื่องจากทราบว่าซงนู๋กำลัง
ขาดเสบียง ข่าวการผูกมิตรของซงนู๋กับซีฮั่นได้แพร่กระจายไปทั่วดินแดน
ทางตะวันตก ทำให้แว่นแคว้นต่าง ๆ ต่างขอเจริญสัมพันธไมตรีกับซีอั่น
เมื่อสิ้นยุคของฮั่นสุนตี้ บุตรชายหลิวซื่อขี้นครองราชย์สถาปนาเป็นฮั่น-
หยวนตี้ 汉元帝 ซงนู๋เริ่มแข็งข้อ และไปรุกรานชนเผ่าทางดินแดนตะวัน
ตก และฆ่าฑูตของซีฮั่นทิ้ง ฮั่นหยวนตี้จึงต้องส่งกองกำลังทหารไปกำราบ
ซงนู๋จนอยู่หมัด จนถึงปีก่อนตริสตกาล 33 ปี ผู้นำซงนู๋ขอเจราจาเจริญสัม
พันธไมตรีกับซีฮั่นอีกครั้ง โดยคราวนี้ขอแต่งงานกับสาวชาวฮั่นด้วย พระ
เจ้าฮั่นหยวนตี้จึงประกาศให้หาสาวงามในวังเพื่อคัดไปซงนู๋ ถ้าใครได้คัด
เลือกและถูกส่งไปสมรสกับผู้นำซงนู๋มอบให้บรรดาศักดิ์เทียบเท่ากับองค์-
หญิง แต่ในบรรดาสาวงามในวังซึ่งส่วนใหญ่เป็นลูกสาวชาวบ้าน เมื่อเข้าวัง
แล้วก็เหมือนนกน้อยในกรงทองและต่างก็เฝ้ามองหาโอกาสสู่ชีวิตอิสระ
แต่เมื่อรู้ว่าต้องไปต่างแดนและแต่งงานกับชาวซ่งนู๋ ต่างก็ไม่ยินยอม คงมี
แต่สาวงามที่ชื่อ “หวางเฉียง” 王嫱 หรือรู้จักกันในชื่อ“จาวจวิน” เป็นคน
หน้าตาดี สวยสง่า มีความรู้ สมัครใจที่จะไปสมรสกับผู้นำซงนู๋ งานสมรส
ได้จัดขึ้นที่เมืองซีอัน 西安 ในวันนั้นพระเจ้าอั่นหยวนตี้ได้เห็นหวางจาว-
จวินตัวจริงเป็นครั้งแรก พระเจ้าฮั่นหยวนตี้ถึงกับตะลึงกับความงามความ-
น่ารักของจาวจวิน เมื่อกลับถึงวัง พระองค์รู้สึกเสียดายและหงุดหงิด จึงได้
ขอภาพเขียนของสาวงามในวังทั้งหมดมาดู ส่วนภาพของจาวจวินนั้น ดู-
คล้าย ๆ แต่ยังไงก็ไม่สวยเหมือนตัวจริง พอสืบสาวราวเรื่องแล้วถึงทราบ
ว่า เมื่อการคัดเลือกสาวเข้าวังนั้น พระองค์ไม่เคยมีโอกาสได้เห็นหน้าตัว
จริงของแต่ละคน แต่จะให้ช่างเขียนภาพ เหมาหยานโซ่ว毛延寿 วาด
ภาพของแต่ละคนนำไปให้พิจารณา สาวบางคนที่อยากได้รับการคัดเลือก
ก็ให้สินบนช่างเขียนภาพและเขียนให้สวยกว่าตัวจริง ส่วนหวางจาวจวินนั้น
ไม่ยอมให้สินบน ช่างเขียนภาพจึงวาดภาพให้สวยน้อยกว่าตัวจริง เมื่อพระ
องค์รู้ความจริงจึงสั่งประหารชีวิตเหมาหยานโซ่วเสีย
เมื่อหวางจาวจวินจากบ้านเกิดสู่แดนไกลที่หนาวเหน็บในทุ่งกว้าง เมื่ออยู่
ในดินแดนซงนู๋ หวางจาวจวินได้พยายามเกลี้ยกล่อมผู้นำซงนู๋ให้เลิกล้ม
การรบพุ่งเพื่อสันติสุขของประชาชน และนางยังได้นำเอาความรู้ศิลปวัฒน
ธรรมจากตงง้วนถ่ายทอดให้กับซงนู๋ ตั้งแต่นั้นมาผ่านไป 60 กว่าปี ซ่งนู๋
กับซีฮั่นไม่เคยมีการสู้รบอีกเลย
ในแทรคที่ 3 นี้ บทเพลงเริ่มต้นด้วยเสียงเอ้อหูอันเศร้าสร้อย บรรยายถึง
คืนสุดท้ายของจาวจวินในวังของซี่ฮั่น จากนั้นหมู่ไวโอลินสอดรับเป็น
ช่วง ๆ แสดงถึงการอาลัยอาวรณ์คิดถึงบ้าน การจากไปดินแดนของซงนู๋
คราวนี้คงไม่ได้กลับไปเห็นบ้านเกิดอีกแล้ว ในท่อนกลางของบทเพลง
ดนตรีได้บรรยายถึงจิตใจที่ว้าวุ่นของจาวจวินในพิธีการอำลา ความงาม
ของจาวจวินได้ปรากฏแก่สายตาของทุกคนซึ่งต่างก็ชื่นชม ยกเว้นแต่
ฮั่วหยวนตี้ที่รู้สึกเสียพระทัยกับการจากไปของจาวจวิน เสียงดนตรีที่หนัก
หน่วงเร่งเร้าความรู้สึก จากนั้นเสียงดนตรีก็ลดระดับลง จังหวะดนตรีของ
เหล่าผู้เลี้ยงปศุสัตว์ในทุ่งกว้างเปี่ยมไปด้วยความสุข รอยยิ้มได้โปรยบน
ใบหน้าของจาวจวินบ่งบอกถึงการเริ่มต้นชีวิตใหม่ในแผ่นดินทุ่งหญ้ากว้าง
ใหญ่แห่งนี้ การบรรเลงของวงซิมโฟนีได้ปิดท่อนท้ายของเพลงด้วยบรร-
ยากาศที่อบอุ่นสนุกสนาน
|
